Column Hein van Dongen

Draagvlak maak je samen

Nieuwe ideeën vallen moeilijk te realiseren zonder acceptatie en steun van alle betrokkenen. Voor die ideeën moet dan ‘draagvlak’ gecreëerd worden. In sommige trainingen voor managers wordt het scheppen van draagvlak zelfs opgevat als een vorm van lobbyen, waarbij tools uit de wereld van de marketing worden ingezet. Het lijkt wel alsof de beleidsmakers de mensen in het veld moeten overhalen om zonder al te veel tegenzin te slikken wat er voor ze bedacht is.

Zou het ook niet zo kunnen zijn dat het draagvlak voor sommige ideeën allang bestaat, maar dat juist de beleidsmaker het zou moeten leren zien? Dat het, met andere woorden, er niet alleen om gaat draagvlak teweeg te brengen, maar ook om draagvlak waar te nemen?

De wens om gezond te zijn -en te blijven- hoeven we op zich aan niemand te verkopen – die leeft al. Ook het verlangen om -als het misschien even niet mee zit- zinvol bezig te blijven, wordt breed gedeeld. Zieke werknemers moeten, om bij de metafoor van het dragen te blijven, met hun fysieke of mentale last leren omgaan. Voor hen kan het een grote steun zijn dat de individuele mogelijkheden en moeilijkheden zorgvuldig bekeken worden door de partijen waar ze mee te maken hebben: hun werkgever, bedrijfsarts en verzekeraar.

Als deze partijen in de eerste plaats aan het belang van de zieke werknemer denken en niet strikt aan hun eigen agenda, ervaart deze werknemer hen niet als spelers die tegenover hem staan, maar als betrokkenen die hem helpen om zijn situatie zo dragelijk mogelijk te maken. Dan merkt hij dat ze hem juist in staat stellen er ‘de schouders onder te zetten’.

Zonder draagvlak zullen goede ideeën inderdaad niet aanslaan, en zal beleid tot voortdurende frictie leiden. Samen iets dragen betekent dat we met elkaar rekening houden en dat we onze bewegingen op elkaar afstemmen. Draagvlak maak je met elkaar, voor elkaar.

terug naar nieuwsbrief nummer 9